Głównym rynkiem zbytu jej prac były Stany Zjednoczone.
Käthe Kollwitz zmarła na dwa tygodnie przed zakończeniem II wojny światowej pod Dreznem. Wraz z mężem, swoim bratem Conradem Schmitdem i jego żoną spoczywają na Cmentarzu Centralnym we Friedrichsfelde w Berlinie.
Spuścizna thumb|Kobieta ze zmarłym dzieckiem Käthe Kollwitz, 1903 thumb|Marsz tkaczy, Käthe Kollwitz, 1897 Käthe Kollwitz znana jest z pełnych wyrazu szkiców, drzeworytów, akwafort i litografii, w których wyrażała proletariackie, komunistyczne i pacyfistyczne sympatie. Z nadzieją przyjęła rewolucje bolszewicką w Rosji i niemiecką w Berlinie w roku 1919. Do 1924 Kollwitz, wraz z innymi intelektualistami z całego świata (m.in. Martin Andersen Nexø, Henri Barbusse, Maksim Gorki, George Grosz, Maximilian Harden, Ernst Toller lub George Bernard Shaw), była członkinią komitetu głównego i komitetu zagranicznego komunistycznej Międzynarodówki Arbeiterhilfe IAH (ang. Workers International Relief – WIR, pol. Międzynarodowy Związek Robotniczy). W imieniu organizacji zaprojektowała plakat Helft Russland (pol.