Pełnił w tym okresie także inne funkcje - urzędującego wiceprezesa Związku Organizacji Rybackich (1945-1950), prezesa Rady Nadzorczej „Centrali Rybnej” (1946–1948), członka kolegium redakcyjnego „Przeglądu Rybackiego", przewodniczącego Komitetu zarządzającego Funduszem Ochrony Rybołówstwa, przewodniczącego Zespołu Rybackiego Rady Naukowej przy Ministrze Rolnictwa. 13 stycznia 1948 na Wydziale Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego przedstawił rozprawę Zarys akcji zarybiania na wodach otwartych, na podstawie której habilitował się i w 1950 został docentem rybactwa.

W czerwcu 1950 minister rolnictwa powierzył mu pełnomocnictwo do zorganizowania Instytutu Rybactwa Śródlądowego. Instytut, pod kierownictwem Sakowicza, rozpoczął działalność wraz z początkiem roku 1951, tymczasowo z siedzibą w stolicy;