Akcja ratunkowa przynosi ostatecznie ocalenie tylko Stefanowi. Nie mając powrotu do pracy w Le Voreux, mężczyzna odchodzi, przekonany, że mimo tej klęski kolejny społeczny przewrót zakończy się zwycięstwem robotników.
Cechy utworu Obraz środowiska robotniczego Centralne miejsce w powieści zajmuje obraz codziennego życia i pracy górników. Zola ukazuje to środowisko jako silnie zintegrowaną poprzez stały kontakt grupę, gotową do wzajemnego wsparcia i pomocy. Równocześnie fatalne warunki życia górników sprawiają, że mężczyźni zatrudnieni w kopalni są w większości uzależnieni od alkoholu, dzieci nie odbierają żadnego wykształcenia, powszechny jest analfabetyzm. Panuje całkowita rozwiązłość obyczajowa: nieliczne zawierane małżeństwa traktowane są przez rodziców młodych jako zubożenie rodziny, z której odchodzi jedna zarabiająca osoba, wolne związki, przypadkowe kontakty seksualne i zdrady małżeńskie nie oburzają nikogo. Stosunek górników do religii jest obojętny lub nieprzychylny, chociaż wszyscy są formalnie katolikamiA. Vial, Germinal..., ss.53–54. Wśród górników funkcjonuje hierarchia: istnieją mniej lub bardziej prestiżowe prace w kopalniA. Vial, Germinal..., s.58.