Jedną z niewielu przetłumaczonych na jęz. polski pieśni jest utwór Juliusa Mosena (tu ostatnie dwie zwrotki): Die letzten Zehn vom vierten RegimentTekst wiersza ze strony internetowej muzeum Museum Europäischer Kulturen w Berlinie z informacji o wystawie Polenbegeisterung. Deutsche und Polen nach dem Novemberaufstand 1830, [20.10.2007] . [...] Ade, ihr Brüder, die zu Tod getroffen An unsrer Seite dort wir stürzen sahn! Wir leben noch, die Wunden stehen offen, Und um die Heimat ewig ist´s getan! Herrgott im Himmel, schenk ein gnädig End´ uns letzten noch vom vierten Regiment!

Von Polen her im Nebelgrauen rücken Zehn Grenadiere in das Preußenland Mit düstrem Schweigen, gramumwölkten Blicken. Ein „Wer da?” schallt – sie stehen festgebannt. – Und einer spricht: „Vom Vaterland getrennt Die letzten zehn vom vierten Regiment!

Tysiąc walecznych [Pułk czwarty]W tłumaczeniu Jana Nepomucena Kamińskiego. [...] Żegnajcie bracia, których nam przy boku Za świętą sprawę wzięła śmierci dłoń; Wam lepsza dola padła w dział wyroku, Nam chytra zdrada wzięła z ręki broń. Jak biedny tułacz na kiju oparty, W kraj obcy idzie na zawsze Pułk Czwarty.

Dziesięciu mężów z obłąkanym wzrokiem Przychodzi chwiejno pod granicy słup, Ciekawym zewsząd patrzą na nich okiem, Z nich każdy idzie, jak bez życia trup... – Kto idzie?! Stójcie! – krzykną pruskie warty,