Jan de Brébeuf SJ (ur. 25 marca 1593 w Normandii, zm. 16 marca 1649 na terenach obecnej Kanady) – święty Kościoła Katolickiego, męczennik katolicki, jezuita, misjonarz.
Życiorys Wstąpił do zakonu jezuitów w 1617 r. Po złożeniu ślubów pełnił obowiązki pedagoga przy młodzieży (1619-1621), po czym odbył studia filozoficzne i teologiczne (1621–1625). Wyświęcony na kapłana, na własną prośbę został skierowany na misję do Kanady, gdzie dotarł w 1625 r.
Działalność misyjna Pracował wśród szczepu indiańskiego Algonkinów; przez pięć miesięcy uczył się języka. Swą dobrocią i okazywaną pomocą pozyskał sobie sympatię tubylców. Dla wygody własnej i następców ułożył słownik i gramatykę języka tego szczepu. Nie udało mu się jednak nawrócić na wiarę chrześcijańską ani jednego z tych Indian. Udał się więc do szczepu Huronów nad Rzeką Świętego Wawrzyńca. I tu zdobył przyjaźń Indian, ale również nie zdołał nikogo nawrócić. W ciągu trzech lat wyczerpującej pracy w surowych warunkach ochrzcił zaledwie jedno umierające dziecko. Była to najcięższa próba, jaka mogła spotkać misjonarza.