Jan Janowicz (ur. 27 maja 1893 w majątku Giełucie k. Kowna, powiat szawelski, zm. 16 stycznia 1964 w Warszawie) – polski lekarz, chirurg i urolog, pionier powojennej medycyny w Olsztynie. Życiorys Dom rodzinny i wykształcenie Urodził się w rodzinie Marcjana i Krystyny z Butkiewiczów. Ojciec ukończył studia w Instytucie Leśnictwa w Petersburgu z dyplomem inżyniera leśnika, pracował jako zarządca folwarków i lasów prywatnych, a następnie został przedsiębiorcą; wzbogacał się także dzięki dobrze prosperującemu własnemu majątkowi ziemskiemu Giełucie, który przejął po śmierci brata żony Kazimierza Butkiewicza i z powodzeniem wprowadzał nowe inwestycje. Doczekał się pięciorga dzieci – synów Stefana, Jana, Kazimierza i Ludwika oraz córki Marii. Jego bliski krewny (stryjeczny brat) Ludwik Janowicz (1858–1902) działał w antycarskim ruchu rewolucyjnym (pod ps. Konrad), współpracując blisko z Ludwikiem Waryńskim w partii Proletariat.