255–261, Kalela 2008b, s. 31–44, Kalela 2008c, s. 95–109, Siltala 2014, s. 51–89.
Wraz z narastaniem sporu między socjaldemokratami a konserwatystami powstały dwa zwalczające się ugrupowania paramilitarne. Biała Gwardia została zorganizowana przez konserwatywnych przemysłowców i właścicieli ziemskich, broń zapewnili im Niemcy. Czerwona Gwardia z kolei skupiła działaczy związków zawodowych i partii robotniczych, broń zapewnili im bolszewiccy RosjanieUpton 1980, s. 195–230 Alapuro 1988, s. 151–167, Manninen 1993c, Haapala 1995, s. 237–243, Hoppu 2009b, s. 112–143, Haapala & Tikka 2013, s. 72–84.
Rewolucja październikowa
thumb|180px|Żołnierze piechoty Czerwonej Gwardii Rewolucja październikowa zorganizowana przez towarzysza Lenina doprowadziła do przejęcia władzy w Rosji przez bolszewików. Nowy rząd Rosji zawarł z Niemcami pokój, kończąc tym samym udział kraju w I wojnie światowej (traktat brzeski)Keränen et al. 1992, s. 36, Pipes 1996, s. 113–149, Lackman 2000, s. 86–95, Lackman 2009, s. 48–57. W wyniku rewolucji październikowej fiński parlament upadł, a porewolucyjny parlament zdominowany przez ruch robotniczy niemal natychmiast wprowadził ustawę o ośmiogodzinnym czasie pracy i powszechnym prawie wyborczym w wyborach samorządowychUpton 1980, s. 264–342, Keränen et al. 1992, s. 66–67, Haapala 1995, s. 235–243.