Karl Carstens (ur. 14 grudnia 1914 w Bremie, zm. 30 maja 1992 w Meckenheim) – profesor prawa i politologii, polityk CDU, prezydent Niemiec w latach 1979–1984.
Życiorys Carstens urodził się jako syn nauczyciela. Po zdanej w 1933 roku maturze studiował prawo oraz politologię na uniwersytetach we Frankfurcie nad Menem, Dijonie (Francja), Monachium, Królewcu i Hamburgu. Ukończył je w 1936 pierwszym, a w 1939 drugim prawniczym egzaminem państwowym. W 1938 uzyskał stopień doktora prawa. Od 1939 do 1945 brał udział jako żołnierz artylerii przeciwlotniczej podczas II wojny światowej.
Po jej zakończeniu został dopuszczony do wykonywania zawodu adwokata w Bremie. W 1948 rozpoczął studia na amerykańskim Uniwersytecie Yale, które ukończył w 1949 tytułem Master of Law (LL.M.). W latach 1949–1953 był doradcą prawnym senatu Bremy oraz pełnomocnikiem miasta Bremy przy Związku. Od 1950 pracował na Uniwersytecie Kolońskim. Tu się habilitował.