Gentile i Blandrata przyjęli tryteizm – doktrynę odrzucającą jedność Boga, Chrystusa i Ducha Świętego oraz głoszącą, że tylko Bóg ma naturę boską, a pozostałe Osoby są mu podporządkowane. Napisał książkę Antidotat uzasadniającą antytrynitaryzm na podstawie cytatów z dzieł Ojców Kościoła.
Gentile był jednak cały czas zagrożony w Genewie, już po upływie miesiąca od podpisania deklaracji został oskarżony wraz z Nicolas Gallo o złorzeczenie Kalwinowi. Gentile został skazany na śmierć, lecz wyrok zmieniono na zakaz opuszczania Genewy i karę publicznego upokorzenia: Gentile musiał boso i w samej koszuli prosić rajców miejskich o wybaczenie.
Jednak Gentile wolał uciec, najpierw do Lyonu, a potem do Grenoble, gdzie wraz z Matteo Gribaldi Mofa szerzyli doktrynę antytrynitariańską wśród włoskich imigrantów. Około 1561 wrócił do Szwajcarii, gdzie wkrótce został aresztowany i mimo oskarżeń, zawartych w piśmie Kalwina pt.Impiétas Valentine Gentile (Bezbożnik Valentino Gentile, 1561), został uwolniony, jednak nakazano mu opuszczenie kraju.
W 1562 Gentile wraz z Alciatim wyjechał do Polski – kraju znanego z tolerancji dla innowierców – gdzie osiedlił się w Pińczowie (ważnym ośrodku kalwinizmu, w którym mieszkał Jerzy Blandrata i inni włoscy unitarianie).