20 listopada 1722 nominowany przez Augusta II na biskupstwo chełmińskie, prowizję papieską otrzymał 30 sierpnia 1723, konsekrowany na biskupa 31 października 1723, a rządy w diecezji objął przez swojego pełnomocnika 16 października 1723. Zamierzał sprowadzić do Lubawy zakon pijarów, aby utworzyli tam kolegium, jednak na skutek protestów jezuitów posiadających już szkoły w Toruniu, Grudziądzu i Malborku zamiaru tego nie zrealizował. W latach 1724–1730 wizytował wszystkie kościoły diecezji. Erygował cztery kanonikaty przy katedrze, w tym archidiakonat pomezański. W 1726 dobrał na koadiutora opata pelplińskiego Tomasza Czapskiego, który po jego śmierci objął diecezję chełmińską.
Zmarł 6 grudnia 1730 w miejscowości Kretki w ziemi dobrzyńskiej, został pochowany w katedrze w Chełmży.
Bibliografia Diecezja Chełmińska, zarys historyczno-statystyczny, Pelplin 1928.
Przypisy