w uzbrojeniu pałasz, pistolety i karabinek.
Oddział Konnej Żandarmerii 1918-1921 Historia włączenia pododdziału żandarmerii do oddziału kawalerii powtórzyła się 88 lat później. W listopadzie 1919 Oddział Konnej Żandarmerii z Warszawy został włączony do 3 Pułku Dragonów, jako 2 szwadron I dywizjonu. Szwadron składał się z byłych legionistów oraz żołnierzy armii niemieckiej i rosyjskiej. Konie pochodziły z Polskiej Siły Zbrojnej. Dowódcą szwadronu, a następnie I dywizjonu był rotmistrz Henryk Tarło. Kadrę szwadronu stanowili porucznicy Gepner i Liszko, podporucznicy Wierucki i Czesław Jakóbiak oraz podchorąży Biesiekierski. W wojnie z bolszewikami I dywizjon walczył jako kawaleria dywizyjna 6 Dywizji Piechoty.
Zobacz też Podział administracyjny Królestwa Polskiego 1815-1914
Przypisy
Bibliografia Roman Gilewski, Zarys historii wojennej 5-go Pułku Strzelców Konnych, Warszawa 1931 Henryk Wielecki i Zdzisław Żygulski jun., Polski mundur wojskowy, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1988, , ss. 81-82 Wacław Tokarz, Armia Królestwa Polskiego 1815-1830, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1986, reprint wyd.