Po śmierci Jeana Moulina został wybrany przewodniczącym Krajowej Rady Ruchu Oporu. W 1944 roku brał udział w powstaniu paryskimS. Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań 2013, s. 47..

Bidault był ponadto ministrem spraw zagranicznych w pierwszym powojennym rządzie generała Charles’a de Gaulle’a. Był jednym z założycieli chrześcijańsko-demokratycznej partii MRP. W 1949 był prezesem tej partii, a od 1952 był jej honorowym przewodniczącym.

W imieniu Francji podpisał układ z 10 grudnia 1944 o sojuszu i wzajemnej pomocy z ZSRR10 décembre 1944 – Signature du pacte franco-soviétique., zaś w 1947 anglo-francuski Traktat z Dunkierki.

Kilkukrotnie pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych i ministra obrony.

W późniejszym okresie – jako zwolennik Algierii Francuskiej – był szefem politycznego skrzydła OAS. W lipcu 1962 z powodu jego działalności związanej z wojną algierską odebrano mu immunitet parlamentarny, przez co wyjechał z Francji i udał się do Brazylii, od 1967 roku przebywał w Belgii, a rok później powrócił do Francji.

Odznaczenia

Krzyż Wielki Legii Honorowej Order Wyzwolenia Medal Ruchu Oporu z Rozetą

Przypisy