Następna powieść historyczna Rapsodia świdnicka, osadzona w drugiej połowie XIV w., w okresie zmierzchu dominowania wpływów polskich na Dolnym Śląsku, została ukończona w 1953, ale zezwolenie cenzury na publikację uzyskała dopiero pod koniec 1955 (i ukazała się w Wydawnictwie Pallottinum w Poznaniu). Ilustracje do tej książki wykonała żona Zofia Wojciechowska-Grabska.
Książki powstałe po 1956 Grabski publikował w Wydawnictwie PAX (Warszawa). Pierwszą pozycję stanowił zbiór poezji Świat na podarunek (1958). Przygotował nowe, poprawione wydanie Trzysta miast wróciło do Polski (1960), oraz niewielkie opowiadanie Tartak ruszył (1961). Następne ukazały się trzy współczesne powieści: Poufny dziennik Dominika Pola (1963), Moguncka noc (1966) oraz Ślepy start (1966). Ostatnią jego książką są Blizny dzieciństwa, autobiograficzna opowieść doprowadzona do wybuchu I wojny światowej, która ukazała się w 1971, kilka miesięcy po śmierci autora. Kolejnego jej tomu nie zdążył napisać.
Był zamiłowanym bibliofilem, a także zapalonym fotografikiem (m.in.