startował w barwach Francji w latach 1922–1947. Wygrał 44 pojedynki, a 10 przegrał. W latach 1927–1932 zdobywał wraz z pozostałymi muszkieterami, Reném Lacostem, Jakiem Brugnonem i Henrim Cochetem, sześć razy Puchar Davisa.
W czasie II wojny światowej służył jako dowódca we francuskiej armii, był więziony we Francji (1940) oraz Niemczech (1942); z obu więzień udało mu się uciec.
W 1976 roku Borotra został uhonorowany miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.
W 1993 roku wręczył puchar zwycięzcy French Open, Sergiemu Bruguerze.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra pojedyncza (4–6)
Gra podwójna (9–3)
Gra mieszana (5–1)
Przypisy
Bibliografia
Profil na stronie International Tennis Hall of Fame
Kategoria:Francuscy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy Australian Open Kategoria:Triumfatorzy French Open Kategoria:Triumfatorzy Wimbledonu Kategoria:Francuscy medaliści olimpijscy Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Paryż 1924) Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1924 Kategoria:Medaliści letnich igrzysk olimpijskich w tenisie Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich