Południowa część jeziora Południowa część Tyrkła to relatywnie płytki fragment jeziora, usiany zatopionymi kłodami drewna. Drewno pochodzi z pobliskiego tartaku. Tradycyjnym sposobem przetrzymywania wielkich kloców było zbijanie ich w tratwy i magazynowanie na jeziorze. Czasami tratwy rozsypywały się, a nasiąknięte bale wodą tonęły i osiadały na dnie. Z tamtych czasów pozostał las topielców, tak bowiem gwarowo określa się zatopione kłody.
Okoliczne wsie Jedyną wsią nad jeziorem jest położone na jego południowym krańcu OkartowoJan Bałdowski "Warmia i Mazury, mały przewodnik" Wydawnictwo Sport i Turystyka Warszawa 1977 s. 214. Od lat 90. północno-wschodnia część jeziora w okolicy wsi Góra jest zabudowywana prywatnymi domami letniskowymi.
Turystyka Na obu brzegach miejsca na biwaki. Na północnym brzegu jeziora Tyrkło znajduje się duże pole namiotowe, wykorzystywane głównie przez harcerzy. Woda w jeziorze jest silnie mulista, dno (z wyjątkiem południowej części) miękkie i bagniste, z wieloma podwodnymi przeszkodami.
W sąsiedztwie pola biwakowego znajduje się niewielki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej, na którym spoczywa 3 poległych żołnierzy niemieckich i 29 rosyjskich.