Jan Walczak (ur. 28 marca 1942 w , zm. 7 sierpnia 2026) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych. Specjalizował się w historii najnowszej, dziejach ruchu robotniczego na Górnym Śląsku i w Zagłębiu Dąbrowskim oraz problematyce polskiej transformacji po 1989 roku.
Życiorys
Urodził się 28 marca 1942 roku w Bornitz pod Budziszynem. Studia historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim ukończył w 1962 roku. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1970 roku, habilitację w 1980 roku, a tytuł profesora nauk humanistycznych otrzymał w 1997 roku.
Pracował w Śląskim Instytucie Naukowym w Katowicach oraz na Uniwersytecie Śląskim. Od 1992 roku był związany z częstochowską Wyższą Szkołą Pedagogiczną, przekształconą następnie w Akademię im. Jana Długosza w Częstochowie. Pełnił funkcję dyrektora Instytutu Historii oraz Instytutu Nauk Politycznych. Był również pracownikiem naukowym Wyższej Szkoły Planowania Strategicznego.
Był autorem haseł w Polskim Słowniku Biograficznym oraz Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego.
Był związany z Polską Zjednoczoną Partią Robotniczą, a następnie z Sojuszem Lewicy Demokratycznej.
Działalność naukowa