Nestoriusz wraz ze swoimi uczniami uczestniczył w tym soborze, który ostatecznie okazał się dla niego zupełną porażką. Nauka Nestoriusza została potępiona jako herezja. On sam został pozbawiony godności patriarszej. Cesarz zarządził wygnanie go do Bostry w Arabii, a potem do klasztoru w egipskiej Wielkiej Oazie. Tam Nestoriusz zmarł jako wygnaniec i więzień, nie wyrzekłszy się jednak swych przekonań. Jego prace teologiczne z tego okresu spalono po jego śmierci.
Zobacz też Dogmat o Bożym Macierzyństwie Najświętszej Maryi Panny Nestorianizm Monofizytyzm Kościół nestoriański Eutyches Sobór chalcedoński
Przypisy
Bibliografia B. Altaner, A. Stuiber, Patrologia, Warszawa 1990. A. Atiya, Historia kościołów wschodnich, Warszawa 1978. Breviarum Fidei, wyd. 2, Poznań 1988. F. Cayré, Patrologie et histoire de la théologie, t. I, Paris 1953.
H. Denzinger, Enchiridion symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum, ed. 37, Freiburg 1991. Ewagriusz Scholastyk, Historia Kościoła, Warszawa 1990. M. Karas, Życie Nestoriusza, patriarchy Konstantynopola (V w.), „Nowy Filomata”, nr 4 (2001), ss. 262–271. J. Kelly, Początki doktryny chrześcijańskiej, Warszawa 1988. R. Laurentin, Matka Pana, Warszawa 1989. G. Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, wyd.