thumb|Siergiej Michajłowicz Trietiakow, tytuł: Wachlarz, 1913 thumb|Wasilij Kamienski wiersz ferro-konkretystyczny Konstantynopol z tomu „Tango z krowami”, 1914 thumb|Pierre Garnier wiersz spacjalistyczny tytuł: Pick bou, 1966 (przykład wkładu w narodzinyny międzynarodowego ruchu konkretystów) thumb|Okładka książki Eugena Gomringera, ”Konkrete Poesie”, 1972 thumb|Stanisław Dródż, tytuł: Między, 1977 thumb|Witold Szwedkowski, poemat konkretny, 01, 2018 (w opracowaniu typograficznym Bartka Smoczyńskiego) thumb|Ewa Partum, Poezja aktywna: Tadeusz Peiper, Bezokoliczniki, Infinitives, 2009, fot. Zofia Waligóra thumb|Joan Brossa Wiersz wizualny przechodzący przez trzy fazy obok Horta Velodrome i Labiryntu w Barcelonie (Katalonia), 1984. Na pierwszym planie etap trzeci Zniszczenie. Poezja konkretna (ang. concrete poetry, fr. poesie concrete, niem. konkrete Dichtung, konkrete Poesie, ros. konkretnaja poezija) – kierunek artystyczny łączący elementy poezji i sztuk wizualnych. Układ typograficzny jest tu tak samo ważny jak znaczenie słów, rym i rytm w tradycyjnej poezji. Poematy w postaci kompozycji wizualnych zbudowanych z układów liter i znaków typograficznych nie muszą być podporządkowane żadnym związkom semantycznym czy syntaktycznym. Poezja konkretna wyraźnie odcina się od odniesień do świata pozaliterackiego i jest asemantyczna.