Ignacy Dembowski, pseud. i krypt.: I. D., I. J. D., I. J. D. autor tragedii "Wanda", J. D., Jeden z dawnych wychowańców Szkoły Rycerskiej, (ur. 1771 w Krakowie, zm. po roku 1831) – żołnierz polski, uczestnik powstania listopadowego, dramatopisarz, tłumacz i poeta, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W latach 1782–1788 pobierał nauki w Szkole Rycerskiej. Wkrótce potem poślubił Eleonorę Zboińską. W roku 1794 został porucznikiem 2 regimentu pieszego.
Stopień oficerski otrzymał w armii Księstwa Warszawskiego. Od czerwca 1809 r. był podporucznikiem w 8 pułku piechoty, natomiast już od września tegoż roku służył jako porucznik w 16 pułku piechoty. W styczniu 1812 r. awansował na stopień kapitana, a niedługo potem został adiutantem-majorem 16 pułku piechoty. Odbył kampanie 1809 i 1812 roku (walczył pod Smoleńskiem i Możajskiem). Pozostał w służbie wojskowej w armii Królestwa Polskiego, wchodząc w marcu 1815 roku w skład batalionu wzorowych grenadierów.
W chwili wybuchu powstania listopadowego był już oficerem dymisjonowanym. Zaciągnął się i służył w 10 pułku piechoty liniowej w randze kapitana. 17 września 1831 r. został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari.