Jana Zaorskiego w Warszawie. Po reorganizacji batalionu w czerwcu 1944 r. przeszła do III plutonu Felek 2. kompanii Rudy batalionu „Zośka”.
11. dnia powstania warszawskiego, podczas walk w obronie cmentarzy wolskich, wraz z pięcioma żołnierzami (Jerzy Gawin, Andrzej Samsonowicz, Jerzy Rządkowski, Tadeusz Sumiński, Wojciech Markowski) i dwiema sanitariuszkami (Grażyna Zasacka, Stefania Grzeszczak), została odcięta od batalionu. Grupa ta, po stratach, w dniach następnych przeszła do Kampinosu, stamtąd na Żoliborz, później zaś dotarła do swego oddziału. 31 sierpnia 1944 w rejonie ul. Bielańskiej, podczas przebicia do Śródmieścia, Kołodziejska poległa, bądź zaginęła i zmarła w dniach następnychW Encyklopedii Powstania Warszawskiego (tom 5) podano informację o jej zaginięciu w dniu 31 sierpnia; niektóre źródła, jak np.: Lista poległych w Powstaniu Warszawskim - baon Zośka, podają zaś informację o jej śmierci tego dnia. Miała 23 lata.