Kościół Boży Dnia Siódmego () – kościół chrześcijański opierający swe wierzenia wyłącznie na Piśmie Świętym, podkreślający znaczenie przestrzegania biblijnego dekalogu, w tym przykazania o świętości dnia sobotniego.
Historia Kościół Boży Dnia Siódmego jest wyznaniem wywodzącym się z dziewiętnastowiecznego przebudzenia adwentowego, które zrodziło się wśród amerykańskich chrześcijan oczekujących rychłego powtórnego przyjścia Chrystusa. Część zwolenników pastora Millera odrzuciła pogląd, jakoby niedziela była biblijnym dniem Pańskim i zaakceptowała (częściowo pod wpływem baptystów dnia siódmego) sobotę, co miało być wyrazem wierności wobec przykazań Bożych oraz nauki Jezusa Chrystusa. Grupa ta, choć rozwijała się oddzielnie od adwentystów zachowujących niedzielę, nie była zorganizowaną społecznością aż do lat 60. XIX wieku.
Już w latach 50. wywiązał się wewnętrzny spór między adwentowymi chrześcijanami zachowującymi szabat, który dotyczył uznania nadprzyrodzonych objawień Ellen G. White (stronnicy tych objawień zorganizowali w 1863 roku Kościół Adwentystów Dnia Siódmego).