Rozstrzygnięcie konkursu zapadło po testach wszystkich maszyn, jednak znakomite osiągi, łatwość szkolenia pilotów oraz atrakcyjna cena zadecydowały o wyborze F-5E Tiger II.
Dokładne wyliczanie kosztów wiązało się z tym, że zakup myśliwców stanowił tylko część programu modernizacji armii na lata 1975–1979 (Rüstungsprogramm 1975). Wynegocjowany offset zamówienia wynosił 30% wartości oraz uruchomienie produkcji w zakładach F + W Emmen. 16 marca 1976 po długich debatach parlamentarnych wyrażono zgodę na zawarcie kontraktu.
Wdrożenie do służby Zakupione 72 samoloty miały zostać podzielone na cztery eskadry. Dostosowanie do warunków szwajcarskich obejmowało: wzmocnienie dźwigarów do podwieszania samolotu pod suwnicą instalacja tlenowa ze sprężonym powietrzem zamiast ciekłym tlenem wyposażenie w radiostację UHF, system identyfikacji "swój-obcy", układ ostrzegający przed opromieniowaniem radiolokacyjnym AN/ALR-46(V)3 montaż radiolokatora Emerson Electric AN APQ-150 montaż systemów antypoślizgowych dla podwozia przeskalowanie przyrządów z jednostek metrycznych wbudowanie rejestratora przeciążeń instalacja bezwładnościowej platformy nawigacyjnej wyposażenie katapultowanego fotela Martin-Baker w zestaw przetrwania wysokogórskiego zaprogramowanie systemu ILS i klap do lądowań