W kolejnych dniach dywizjon stacjonował w Toporkach, następnie przemaszerował do Zwiahla, a parę dni potem przeszedł na dłuższy postój w Kurmaniu.
Struktura i obsada personalna dywizjonu w 1920StanowiskoStopień, imię i nazwiskodowódca dywizjonuppłk Artur Buolpor. Stanisław Żarczewskimjr Jan Dunin-Wąsowiczadiutantpor. Stanisław Krasickioficer łączności pchor. Marceli Karczewskidowódca 1 bateriipor. Stanisław Brzezickipor. Stanisław Żarczewski1 oficer por. Sergiusz Połońskippor. Szlachtowskimłodszy oficerppor. Szlachtowskimłodszy oficerppor. Jerzy Antropowpchor. Zbigniew Marynowskidowódca 2 bateriipor. Konstanty Rodziewiczppor. Antoni Piasecki1 oficerppor. Antoni Piaseckimłodszy oficerpchor. Witold Legunmłodszy oficerpchor. Józef Czerkasowdowódca 3 bateriikpt. Władysław Rogala-Rozwadowski1 oficerpor. Stanisław Żarczewskimłodszy oficerppor. Zientak (chory)pchor. Czesław Gałeckimłodszy oficerpchor. Kuczkowskimłodszy oficerpchor. Zbigniew Marynowałamłodszy oficerpchor. Lindemann (chory)por. Jerzy Antropow Mapy walk dywizjonu
Bilans walk Łączne straty osobowe w wojnie polsko-bolszewickiej wyniosły 4 poległych oraz 27 rannych. Za bohaterskie czyny podczas walk 18 żołnierzy zostało odznaczonych Krzyżami Virtuti Militari V klasy.