thumb|Żołnierze regimentu w 1775 right|thumb|Piechur z pułku Działyńskiego (3.) 10 Regiment Pieszy Ordynacji RydzyńskiejWedług książki Regiment wykazany jest jako 11 – oddział piechoty armii koronnej wojska I Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne W 1775 wojewoda kaliski August Sułkowski rozpoczął formowanie regimentu, głównie z żołnierzy własnej milicji prywatnej. Ostatecznie został włączony do etatu i wojska patentem króla 27 listopada 1776 i odtąd nazywano go regimentem Pieszym Ordynacji Rydzyńskiej. Od nazwiska ostatniego szefa regimentu Ignacego Działyńskiego jego żołnierzy zwano Działyńczykami, a samą jednostkę określano mianem 10 Regiment Pieszy Szefostwa Działyńskich.
Sejm roku 1776 ułożył nowy etat wojska, zmieniając znacznie jego strukturę. Regiment miał liczyć 6 kompanii, w sumie etatowo 353 żołnierzy, a praktycznie w 1778 roku 353 głowy. W 1786 roku liczył 353 żołnierzy. Wchodził w skład Dywizji Wielkopolskiej.
W 1775 roku ujednolicono uzbrojenie podoficerów i szeregowych, odbierając tym pierwszym broń krótką, a oficerom pozostawiając jedynie szpady.
W 1786 roku wprowadzono numeracje regimentów piechoty od 1 do 14.