thumb|Żołnierze regimentu w 1775 11 Regiment Pieszy GrenadierówWg książki Regiment wykazany jest jako 10 – oddział piechoty armii koronnej wojska I Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne Regiment został sformowany w 1775 przez ks. Jerzego Marcina Lubomirskiego spośród żołnierzy jego nadwornej milicji. Już w 1776 musiano dokonać redukcji stanu, a stało się to przez podzielenie na dwa bataliony: pierwszy znalazł się w Kamieńcu i nazwany został Regimentem Grenadierów, drugi zaś pozostał w Lubarze i stał się prywatnym wojskiem Lubomirskego. Doprowadziło to do wielu awantur między oficerami garnizonu dubieńskiego a Lubomirskim i w konsekwencji do szeregu dymisji w grudniu 1778 i w czerwcu 1780 roku.
Początkowo regiment miał liczyć 1 000 ludzi podzielonych między dziesięć kompanii, jednak dość szybko został zredukowany do wymiarów sześciokompanijnego. Kolejny szef też nie uzyskał zgody na rozbudowę regimentu co najmniej do ośmiu kompanii.
Sejm roku 1776 ułożył nowy etat wojska, zmieniając znacznie jego strukturę. Regiment miał liczyć 6 kompanii, w sumie 353 żołnierzy, a praktycznie w 1778 roku 352 głowy.
W 1779 regiment (tylko batalion kamieniecki) sprzedany został majorowi artylerii J.