Historia thumb|left|Skwer w centrum Dąbia przy ul. Mianowskiego z nieistniejącym już pomnikiem „Ku czci poległych w walce o wyzwolenie Dąbia”. Jest to dawny rynek miasta Dąbia thumb|left|Mapa Dąbia (1786) Dawniej osada słowiańska u ujścia Płoni do jeziora Dąbie. Osadę zniszczono w 1121 roku, odbudowali ją w 1176 r. niemieccy osadnicy. Gród i miasto od 1249 roku. Lokowane przez Barnima I 15 stycznia 1260 roku, gdy wziął je od cystersów w lenno. Książę zmarł w dworku w Dąbiu w 1278 roku. Zachowały się ruiny tej budowli. W średniowieczu miasto otoczono murami obronnymi.
W 1791 r. znajdowało się w Dąbiu 250 domów.
W 1834 r. wprowadzono w Dąbiu prawo organizowania cotygodniowych i corocznych targów. W 1846 r. Dąbie uzyskało połączenie kolejowe ze Szczecinem (9,5 km) oraz Stargardem (25 km). Od likwidacji fortyfikacji w 1873 r. rozpoczął się powolny rozwój miasta, zaczęto brukować drogi i wznosić nowe budynki.