Modulacja impulsowa Rodzaje modulacji impulsowej: PCM – (ang. Pulse-Code Modulation) impulsowo-kodowa DPCM – (ang. Differential Pulse-Code Modulation) różnicowa impulsowo-kodowa PWM – (ang. Pulse-Width Modulation) szerokości impulsów PAM – (ang. Pulse-Amplitude Modulation) amplitudy impulsów PPM – (ang. Pulse-Position Modulation) położenia impulsu PDM – (ang. Pulse-Density Modulation) gęstości impulsów.
Kluczowanie Kluczowanie (ang. keying) jest najstarszą techniką modulacji. Kiedy w XIX wieku zbudowano pierwsze elektryczne urządzenia do przekazywania informacji na odległość, pojawił się problem kodowania znaków do postaci nadającej się do przesłania. Pierwszym pomysłem było użycie tylu przewodów, ile jest liter w alfabecie. Pomysł ten okazał się niepraktyczny i dlatego Samuel Morse stworzył system kodowania znaków alfabetu w postaci serii krótkich (kropka) lub długich (kreska) impulsów. Urządzeniem kodującym był klucz mający postać przełącznika zwierającego obwód elektryczny. Operator wysyłał serię impulsów, którą odczytywał człowiek lub elektromagnes zapisywał na papierowej taśmie. Kiedy technologia transmisji się rozwinęła, powstał szereg technik kluczowania. Potem wszystkie te metody określono jednym terminem – modulacja.