Sprzeciwiał się niektórym projektom gabinetu, m.in. był gorącym przeciwnikiem przyznania kobietom prawa głosu (wcześniej był przewodniczącym Ligi Antysufrażystowskiej).

Drugie małżeństwo Po wieloletnim romansie z pisarką Elinor Glyn, poślubił w 1917 r. Grace Elvinę Hinds (1879–1958), córkę J. Monroego Hindsa, byłego posła Stanów Zjednoczonych w Brazylii, wdowę po Alfredzie Hubercie Dugganie. Curzon nie powiadomił o zaręczynach swojej kochanki, pani Glyn, która dowiedziała się o nich z gazet. Drugie małżeństwo Curzona nie należało do udanych, gdyż pomimo licznych operacji lady Curzon nie mogła dać mężowi upragnionego syna. Po kilku latach małżonkowie znaleźli się w separacji, aczkolwiek nigdy się nie rozwiedli.

Minister spraw zagranicznych Curzon nie cieszył się poparciem premiera Lloyda George’a, który uważał go za osobę butną i zadufaną w sobie. Mawiano, że Lloyd George wykorzystywał Curzona, jakby wykorzystywał Rolls-Royce’a w celu dowiezienia paczki na stację kolejową. Minister zwrócił się ku polityce bliskowschodniej.