Fluorowodorek argonu, HArF – nieorganiczny związek chemiczny, pierwszy poznany związek argonu. Został otrzymany przez zespół fińskich chemików kierowany przez , a jego odkrycie zostało opublikowane 24 sierpnia 2000 roku. Nie został wyizolowany w postaci czystej i był badany metodami spektroskopowymi w matrycy z zestalonego argonu, ze wspomaganiem metod obliczeniowyvh.
Otrzymywanie i mechanizm powstawania Fluorowodór w matrycy argonowej został otrzymany poprzez przepuszczenie gazowego argonu nad polimerem na bazie pirydyny () w temperaturze pokojowej, a następnie kondensację na podłożu z utrzymywanym w temperaturze 7,5 K. Następnie próbkę poddano działaniu promieniowania ultrafioletowego, naświetlając przez okno z kryptonowo-próżniową lampą wyładowczą, która emitowała promieniowanie o długości fali w zakresie 127–160 nm. Zaobserwowano trzy nowe pasma absorpcyjne dla fal o częstotliwości 1969,5 cm⁻¹, 687,0 cm⁻¹ i 435,7 cm⁻¹ (w środowisku ). Pasmo o najwyższej częstotliwości składało się z trzech komponentów, które przyporządkowano różnym miejscom w matrycy. Intensywność tych pasm wzrastała podczas „hartowania” w temperaturze 18 K, natomiast podczas ogrzewania powyżej 27 K pasma te ulegały zanikowi.