Archibald Campbell, 3. książę Argyll (ur. 1 czerwca 1682 w Petersham w hrabstwie Surrey, zm. 15 kwietnia 1761 w Londynie) – szkocki arystokrata, polityk i prawnik.
Życiorys Wczesne lata życia Był młodszym synem Archibalda Campbella, 1. księcia Argyll, i Elizabeth Tollemache, córki sir Lionela Tollemache’a, 3. baroneta. Wykształcenie odebrał w Eton College oraz na Uniwersytecie Glasgow. Służył w armii pod wodzą księcia Marlborough. W 1709 r. został pułkownikiem 36 pułku piechoty i gubernatorem zamku Dumbarton.
Kariera polityczna Wspierał swojego brata Johna Campbella, 2. księcia Argyll, m.in. w sprawie aktu unii z 1707 r. tworzącego Wielką Brytanię, za co uzyskał tytuł hrabiego Ilay. W 1711 r. został członkiem Tajnej Rady. Asystował bratu w 1715 r. podczas bitwy pod Sheriffmuir. Przez wielu był uważany za najbardziej wpływowego człowieka w Szkocji.
W latach 1714–1716 był Lordem Clerk Register. W 1721 został lordem strażnikiem Tajnej Pieczęci Szkocji. Od 1733 był lordem strażnikiem Wielkiej Pieczęci. Po śmierci brata w 1743 odziedziczył tytuł księcia Argyll. Został także członkiem gabinetu Henry’ego Pelhama.