Wyróżnia się 3 lub 4 podgatunki A. alexandrinus: A. a. alexandrinus (Linnaeus, 1758) – sieweczka morska A. a. dealbatus (Swinhoe, 1870) – sieweczka białolica A. a. nihonensis (Deignan, 1941) A. a. seebohmi (E. Hartert & A.C. Jackson, 1915) – sieweczka cejlońska Sieweczka białolica jest w niektórych ujęciach systematycznych uznawana za odrębny gatunek. Zaliczane dawniej do A. alexandrinus taksony A. a. nivosus i A. a. occidentalis zostały wydzielone w osobny gatunek o nazwie sieweczka jasna (A. nivosus). W przeszłości sieweczka morska była także łączona w jeden gatunek z sieweczką białoczelną (A. marginatus), jawajską (A. javanicus) i rdzawogłową (A. ruficapillus).
Zasięg występowania Sieweczka morska zamieszkuje w zależności od podgatunku: A. a. alexandrinus – Europa Zachodnia, wyspy wschodniego Atlantyku, Afryka Północna oraz Europa Południowa i Bliski Wschód na wschód przez Azję Środkową po północne Chiny. Zimuje na południe od zasięgu letniego po Afrykę Subsaharyjską, w południowej części Azji oraz w zachodniej części Indonezji. Do Polski zalatuje sporadycznie – do końca 2023 roku stwierdzona 63 razy, obserwowano łącznie 73 osobniki;