Badania odkryły też pierwotny otwór wejściowy na wysokości około 7 metrów ponad dzisiejszym poziomem dziedzińca.
Przebudowy i konserwacje W okresie Królestwa Polskiego na starych fundamentach zamku rozpoczęto wznoszenie budynków przeznaczonych na wzorcowe więzienie oraz dokonano remontu wieży.
W czasie budowy w latach 1824–1826 gmachu przeznaczonego na więzienie, wieża znalazła się w obrębie jego murów. Stała się basztą. Prawdopodobnie znacznie ją obniżono. Dawny hełm stożkowy został zamieniony płaski dach zakryty neogotyckim krenelażem oraz otrzymał wieżyczkę. Mury otynkowano „w stylu przypominającym rustykę”.
W latach 1958–1966 w donżonie były prowadzone prace konserwatorskie, w trakcie których odkryto wspomniane biforyjne okno z kolumienką, kilka otworów strzelniczych, fragment kamiennych maswerków w wykroju trójliścia w otworach okiennych oraz napisy na pierwszym piętrze wieży, a po odbiciu tynków ukazał się romański wątek murów donżonu.