Wówczas moment pędu rotującego macierzystego obłoku bezpośrednio zamienia się na moment orbitalny dwóch obłoków potomnych. Inna możliwość jest taka, że początkowo w centrum rotującego obłoku formuje się stabilna pojedyncza konfiguracja w kształcie elipsoidy. Do fragmentacji dochodzi w momencie, gdy wokół centralnej protogwiazdy zbierze się odpowiednio dużo szybko rotującej materii w formie dysku akrecyjnego, w którym rozwija się niestabilność niesymetryczna osiowo.
Planety w układach gwiazd podwójnych W układzie podwójnym gwiazd mogą istnieć planety, krążące wokół jednej lub obu gwiazd, lub barycentrum układu. Ze względu na orbitę wyróżnia się trzy możliwe typy planet: Typ S (satelitarne), kiedy planeta krąży wokół jednego ze składników układu. Przykładami jest 5 planet układu 55 Cancri, krążących wokół gwiazdy 55 Cnc A. W układzie podwójnym HD 41004 obie gwiazdy mają mniejszych (niegwiazdowych) towarzyszy. Typ P (planetarne), inaczej planety okołopodwójne, kiedy planeta krąży po orbicie wokół obu składników układu. Przykładem jest UZ Fornacis. Typ L (libracyjne), inaczej planety trojańskie, kiedy planeta krąży w punkcie libracyjnym L4 lub L5 na orbicie jednego składnika wokół drugiego.