Inne preparaty indukujące poród lub pobudzające poronienie, używane jednocześnie z oksytocyną mogą spowodować hipertonię macicy, jej pęknięcie oraz uszkodzenie szyjki macicy.
Działania niepożądane U matki: krwotok poporodowy nudności, wymioty reakcje nadwrażliwości krwiak w obrębie miednicy mniejszej obniżenie ciśnienia krwi i odruchowa tachykardia nadmierne napięcie mięśnia macicy, skurcz tężcowy, pęknięcie macicy zatrucie wodne.
U płodu lub noworodka: bradykardia zatokowa, tachykardia trwałe uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego zamartwica żółtaczka noworodków krwawienie w obrębie siatkówki.
Dawkowanie Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb każdej pacjentki na podstawie reakcji matki oraz płodu. Indukcja i stymulacja porodu: dawka początkowa wynosi 0,5–4 mU/min, dawkę należy stopniowo zwiększać o 1–2 mU/min co 20–40 minut aż do ustalenia się prawidłowej siły skurczu. Kontrola krwawienia poporodowego: w dożylnym wlewie kroplowym podaje się zwykle 10–40 j.m. oksytocyny w 1000 ml bezwodnego rozpuszczalnika z szybkością 20–40 mU/min w celu zapewnienia odpowiedniej kontroli macicy. Po urodzeniu łożyska można podać domięśniowo 5 j.m. oksytocyny. Leczenie wspomagające niepełnego lub niedokonanego poronienia: w dożylnym wlewie kroplowym podaje się 10 j.m.