Następnie został on poddany szeregu badaniom, a w lipcu 1944 roku został przeniesiony do ośrodka doświadczalnego USAAF w bazie Eglin Field na Florydzie. W bazie tej od sierpnia 1944 roku prowadzono testy porównawcze samolotu XA-41 z samolotami szturmowymi A-20 Boston i A-26 Invader oraz samolotami myśliwskimi P-51 Mustang i P-47 Thunderbolt. Testy te wykazały, że samolot XA-41 ma lepsze osiągi od produkowanych samolotów szturmowych, natomiast mniejsze od samolotów myśliwskich. Ostatecznie zdecydowany o zaniechaniu dalszych prób, gdyż stwierdzono, że samolot ten zdolny były do lotów bojowych tylko w osłonie samolotów myśliwskich, więc nie spełniał jednego z założeń programu.
Ostatecznie zbudowano tylko 1 prototypy samolotu XA-41.
Służba Samolot Consolidated-Vultee XA-41 od lutego 1944 roku używany był do badań w locie. Po zakończeniu prób w 1945 roku i rezygnacji z dalszych prac nad tym samolotem, prototyp przekazano do bazy lotnictwa marynarki wojennej w Patuxent River (Maryland), gdzie testowano go pod kątem zastosowania w lotnictwie pokładowym.
Po zakończeniu prób przekazano go do wytwórni silników Pratt & Whitney Aircraft Division of United Aircraft w East Hartford, gdzie służył do 1950 roku jako latająca hamownia silników.