Ta kapitulacja wobec Turków oraz podejmowane jednocześnie liczne działania w celu pozyskania polskich względów (do pewnego stopnia skuteczne, w 1456 Piotr złożył hołd królowi polskiemu w Chocimiu, zgodził się też przyznać Marii Holszańskiej Seret oraz współdziałał z Polakami przeciw Tatarom) spowodowały wzrost opozycji wobec hospodara. Gdy w północnej Mołdawii wybuchł chłopski bunt (stłumiony zresztą z polską pomocą), zamieszanie wykorzystał syn zabitego przez Piotra Bogdana II, Stefan, który korzystając z pomocy hospodara wołoskiego Włada Palownika wkroczył do Mołdawii i pokonał Piotra 12 kwietnia 1457 pod Dolheşti.
Piotr Aron zbiegł wówczas do Polski, jednak nie uzyskał tam pomocy (m.in. dzięki przekazaniu przez Stefana Polakom twierdzy chocimskiej), wobec czego przeniósł się do pozostającego pod panowaniem węgierskim Siedmiogrodu. Być może uczestniczył w wyprawie Macieja Korwina na Mołdawię w 1467, która jednak skończyła się porażką w bitwie pod Baia. Wkrótce potem Piotr dostał się w ręce Stefana Wielkiego podczas jednej z wypraw tego ostatniego na Siedmiogród, a następnie został