Łk 10,34).
Według Ewangelii Marka elementem misji uczniów Jezusa, posłanych po dwóch, było namaszczanie chorych oliwą: Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali (Mk 6,13).
List Jakuba 5,14-15 jest tekstem, który stał się podstawą biblijną dla uznania namaszczenia chorych olejem przez prezbiterów Kościoła za sakrament. Tekst mówi o tym, że podźwignięcie i odpuszczenie grzechów jest skutkiem nie samej modlitwy, ale właśnie połączonej z namaszczeniem olejem: Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone.
W epoce Ojców Kościoła Nauczanie patrystyczne na temat namaszczenia chorych spotykamy okazjonalnie, przy komentowaniu tekstów Pisma świętego, zwłaszcza listu św. Jakuba. Niestety komentarze Klemensa i Cyryla z Aleksandrii do tego listu nie zachowały się. Podobnie z objaśnieniami Didyma i Augustyna – istnieje jedynie kilka fragmentów. Jeśli chodzi o Kościół grecki, pierwszym objaśnieniem na temat namaszczania chorych olejem w Ewangelii Marka 6,13 jest komentarz Wiktora z Antiochii z V wieku.