Zdjęcia kręcono w Anglii (zamki Bamburgh i Lindisfarne w hrabstwie Northumberland) oraz Walii (plaża w Morfa Bychan w hrabstwie Gwynedd).
Odbiór Jak pisała Alicja Helman:
Film po premierze nie miał dobrej prasy, interpretowany przez osobistą tragedię reżysera, która miała tłumaczyć epatowanie okrucieństwem (sceny kaźni, masakra w zamku Makdufa, odcięta głowa Makbeta), i nieprędko doczekał się odczytań oddających mu sprawiedliwość.Zdaniem Helman Tragedia Makbeta ocieplała wizerunek Makbeta oraz Lady Makbet:Bieg spraw, choć zgodny z Szekspirowskim oryginałem, u Polańskiego ma inny wydźwięk. Małżonkowie są tu nie tyle sprawcami, tymi, którzy uruchomili koło zbrodni, co raczej zostali weń wciągnięci. To koło od dawna już było w ruchu (wszak Duncan został królem zabijając swojego poprzednika), oni są tylko kolejnym ogniwem łańcucha. Śmierć Makbeta i obwołanie Malcolma królem to nie triumf dobra nad złem, lecz tylko kolejny obrót koła.
Nagrody 1973: Nagroda BAFTA dla Anthony’ego Mendlesona za najlepsze kostiumy
Przypisy
Bibliografia Mariola Jankun-Dopartowa, Labirynt Polańskiego, Kraków 2003, s.