wyruszył do szturmu twierdzy, który zakończył się powodzeniem, a następnie rozkazał żołnierzom rozbić namioty wokół własnego. W ten sposób doszło do założenia miasta namiotu – Al-Fustat. Tu, na miejscu namiotu Amra, wzniesiono w 642 pierwszy w Egipcie oraz w całej Afryce meczet, nazwany imieniem wodza. Po zdobyciu Aleksandrii we wrześniu 641 Amr ibn al-As przeniósł stolicę Egiptu do nowo założonego Al-Fustat, na wschodnim brzegu Nilu. Pierwszymi jego mieszkańcami byli żołnierze arabscy i ich rodziny, a rozmieszczenie przypominało obóz wojskowy. Al-Fustat pełnił funkcję bazy wypadowej dla najazdów arabskich aż do założenia Kajrawanu w Tunezji w 670. Miasto dzieliło się na tzw. chitat – sektory zamieszkane przez poszczególne plemiona. Większość osadników pochodziła z Jemenu, dalej z Arabii Wschodniej oraz spośród Żydów i kupców rzymskich. Język koptyjski został niemal całkiem wyparty przez arabski w VIII w.
Rozkwit za Fatymidów Al-Fustat pozostawał głównym ośrodkiem administracyjnym w Egipcie aż do upadku dynastii kalifów umajjadzkich w 750. Miasto należało do największych w kalifacie: w IX w. liczba mieszkańców Al-Fustat dochodziła do 120 tysięcy.