Wojna i okres powojenny Wojna, zarówno dla Stanisława Niewiteckiego, jak również dla Towarzystwa Numizmatycznego, okazała się okresem niezwykle ciężkim. Na początku wojny został wywieziony do Lublina, gdzie przez rok był więziony przez Gestapo. Po uwolnieniu przeniósł się do Warszawy, gdzie poznał swoją przyszłą żonę, Wandę Niewitecką. Oboje wzięli udział w powstaniu warszawskim: on w obronie cywilnej, a ona jako sanitariuszka. Po upadku powstania zostali wywiezieni do Niemiec, pod granicę holenderską, skąd uciekli do Bydgoszczy. Pracował w wielu przedsiębiorstwach, pełniąc w nich odpowiedzialne stanowiska. Prowadził też przedsiębiorstwa własne. Pozostawał czynny zawodowo do 1960 r., kiedy to ze względu na stan zdrowia przeszedł na rentę.
Działalność społeczna Po wojnie ponownie włączył się w dzieło utworzenia w Bydgoszczy organizacji numizmatycznej. Miał duży udział w powołaniu 26 października 1954 r. Oddziału Bydgoskiego Polskiego Towarzystwa Archeologicznego. W powstałym Oddziale Bydgoskim pełnił początkowo funkcję kierownika zespołu numizmatyków, a następnie od 1960 r., kiedy wyodrębniono koło numizmatyczne, sprawował najpierw funkcję kierownika koła, a od 1964 r. funkcję prezesa tegoż koła. Na tym stanowisku pozostał do chwili śmierci.