W tym czasie miała miejsce retrospektywna wystawa jego prac z lat 1920-1935, wystawiał z Salonie Plastyków ZZPAP w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie, był kierownikiem artystycznym i scenografem filmu Za grzechy (jid. Al ChejtPierwszy polski film w języku jidysz, reż. Aleksander Marten, prod. wytwórnia „Kinor” Saula Goskinda). W latach 1936–1937 podróżował po Europie, po czym osiadł we Francji. W 1937 jego cztery obrazy zostały eksponowane na monachijskiej wystawie „Entartete Kunst”.
W 1940 zgłosił się na ochotnika do formowanej we Francji armii polskiej. Wraz z nią został w czerwcu 1940 ewakuowany do Szkocji. W styczniu 1941 ze względu na stan zdrowia został zdemobilizowany. Osiedlił się w Wielkiej Brytanii – do czerwca 1943 mieszkał w Kirkcudbright, a następnie w Londynie i Whitley Cottage, gdzie zmarł w 1949 na zawał serca.
Przypisy
Uwagi
Bibliografia M. Stolarska-Fronia, Adler Jankiel, w: Żydzi polscy. Historie niezwykłe, Warszawa 2010, s. 5-7.
Jankiel Adler w serwisie Polish Art World Jankel Adler w serwisie Tuszyn on-line
Kategoria:Polscy malarze pochodzenia żydowskiego Kategoria:Polscy plastycy Kategoria:Członkowie Jung Idysz Kategoria:Artyści na wystawach sztuki zdegenerowanej Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego we Francji (1939–1940) Kategoria:Polscy anarchiści Kategoria:Polscy malarze XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Tuszynie Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1949