9 pułk piechoty – polski pułk piechoty okresu Księstwa Warszawskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Sformowany na przełomie 1806 i 1807 roku w Gnieźnie jako 1 pułk piechoty Legii Poznańskiej. Uczestniczył w kampanii pomorskiej 1807 roku - żołnierze regimentu walczyli m.in. pod Tczewem, a także uczestniczyli w oblężeniach Gdańska i Kołobrzegu. Po podpisaniu traktatu tylżyckiego (7 i 9 lipca), 9. pułk piechoty księcia Sułkowskiego stanął garnizonem w Lesznie.
W 1808 roku został wybrany jako jeden z trzech polskich pułków piechoty (wraz z 4. i 7.), który zostały skierowane do Hiszpanii, gdzie od 2 maja trwało antynapoleońskie powstanie. Jesienią tego roku przekroczył granicę francusko-hiszpańską. Pod koniec 1809 roku pułk liczył 2050 żołnierzy. Według etatu z 1810 roku, pułk składał się ze 27 osobowego sztabu i trzech batalionów piechoty po 6 kompanii. Sztaby batalionów liczyć miały 4 osoby, a kompanie 136 żołnierzy. W sumie w pułku powinno służyć 2487 żołnierzy. Faktycznie stan osobowy oddziału był nieco mniejszy.
Podczas pobytu na Półwyspie Iberyjskim, żołnierze 9 pułku wsławili się zwłaszcza w bitwach pod Almonacid i Ocañą. Wiosną 1812 roku podjęto decyzję o wycofaniu Dywizji Polskiej z Hiszpanii. W czasie przygotowań do inwazji na Rosję 1812 roku pułk został włączony w struktury 28 Dywizji gen.