Luciana Frassati-Gawrońska (ur. 18 sierpnia 1902 w Bielli, zm. 7 października 2007 w Pollone) – włoska działaczka społeczna, uczestniczka konspiracji antynazistowskiej i kurierka polskiego rządu emigracyjnego w Londynie, a zarazem współpracowniczka Bolesława Piaseckiego, przywódcy faszystowskiej Falangi; zasłużona dla ratowania osobistości polskich podczas II wojny światowej.
Rodzina Była córką Alfreda Frassatiego, wywodzącego się z Piemontu pierwszego wydawcy liberalnej gazety „La Stampa” (od 1913 senatora Królestwa Włoch) i malarki Adelaide Ametis, siostrą świętego Pier Giorgio Frassatiego, działacza katolickiego, żoną ostatniego ambasadora II RP w Wiedniu Jana Gawrońskiego, matką założycielki Centro Incontri e Studi Europei w Rzymie Wandy Gawrońskiej i włoskiego eurodeputowanego Jasia Gawrońskiego.
Życiorys Była wychowywana wraz z bratem w duchu dyscypliny i posłuszeństwa oraz w izolacji od rówieśników w Turynie i w letniej willi rodzinnej w Pollone. Za pośrednictwem wpływowej rodziny, od pokoleń wchodzącej w skład włoskiej elity władzy, wcześnie nawiązała liczne koneksje. W 1920 wyjechała do Berlina z ojcem, powołanym na stanowisko ambasadora Włoch w Niemczech.