Adam Chreptowicz był też podawcą rodowej cerkwi szczorsowskiej pod wezwaniem św. Dymitra. Jako ktitor tej cerkwi sądził się ze swoim krewnym Bogdanem Chreptowiczem, referendarzem litewskim. Spór między Chreptowiczami dotyczył uposażenia cerkiewnego w grunta i srebro, które Bogdan Chreptowicz chciał znacznie zmniejszyć. Adam wytoczył mu w tej sprawie proces, który za pozwoleniem przyjaciół, wśród których był m.in. Teodor Skumin Tyszkiewicz wojewoda nowogródzki, zakończył się zobowiązaniem Bogdana, wydanym w 1598 r., że wyrzeka się wszelkich prób uszczuplenia funduszu cerkiewnego.
W 1627 r. Adam Chreptowicz ufundował w dobrach nowogródzkich trzy nowe cerkwie. Dokument fundacyjny jest świadectwem wielkiej troski Adama o kościół obrządku wschodniego. W niej było napisane, że w rodzinie Chreptowiczów tym czasie nie było ani jednego wyznawcy wiary greckiej. Nie wiadomo, czy Adam miał na myśli również siebie. Jego troska o kościół obrządku wschodniego, fundusze i szczególna opieka, jaką otaczał cerkwie unickie w swoich dobrach oraz bazylianów najpierw krasnoborskich, a potem nowogródzkich, a także korespondencja w sprawach dotyczących Kościoła unickiego (7 czerwca 1626 r. pochodził list Smotryckiego do Adama Chreptowicza, z którego może wynikać, że był on unitą) wynikają, że Adam Chreptowicz był członkiem tego obrządku.