Biedroneczka łąkowa, biedronka łąkowa (Coccinula quatuordecimpustulata) – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Zamieszkuje krainę palearktyczną od Półwyspu Iberyjskiego po Wyspy Japońskie, a także Afrykę.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Coccinella quatuordecimpustulata. W 1925 roku Theodosius Dobzhansky przeniósł go do rodzaju Coccinula, dla którego stanowi gatunek typowy.
Morfologia thumb|left|Imago, widok z boku Biedronka ta osiąga od 3 do 4 mm długości ciała. Ciało wypukłe, szerokie i owalne. Głowa czarna, najczęściej z dwoma żółtymi plamami położonymi wzdłuż oczu. Przedplecze czarne z przednimi kątami i przednią krawędzią żółtawymi. Pokrywy z siedmioma żółtymi lub lekko różowymi plamami na każdej, z których po cztery położone są wzdłuż szwu, a trzy na krawędzi bocznej. Plamy te mogą zlewać się ze sobą. Podgięcia pokryw od spodu żółto ubarwione z dwiema niewyraźnymi czarnymi plamami. Uda czarne o nasadach goleni brunatno zabarwionych. Episternity zatułowia w tylnej części białawe. Te dwie ostatnie cechy pozwalają na pewne odróżnienie od C. sinuatomarginata.