mały|Grób Jana Łebkowskiego na cmentarzu Powązkowskim Jan Czesław Łebkowski (ur. 13 lutego 1889 w Warszawie, zm. 14 sierpnia 1967 tamże) – inżynier ogrodnik, planista.
Życiorys Był synem urzędnika państwowego Adolfa Gustawa Łebkowskiego i córki rolnika Joanny z Cholewiuszów. W 1907 r. ukończył z odznaczeniem Średnią Szkołę Ogrodniczą przy ul. Nowogrodzkiej. Następnie zdobywał wiedzę praktyczną zwiedzając sady, ogrody, szkółki drzew, plantacje na Krymie i Kaukazie, od 1908 do 1911 we Francji, następnie w Belgii, Szwajcarii i Austrii. Po powrocie do Polski w 1913 r. rozpoczął pracę jako główny ogrodnik Łazienek i Belwederu, zatrudniony przez Wydział Zieleni miasta Warszawy.
W 1914 r. został powołany do rosyjskiej formacji saperów, w której służył do 1918 r. W czasie wojny polsko-bolszewickiej brał udział w budowie fortyfikacji stolicy. Powrócił już wówczas do pracy w dziale ogrodniczym Wydziału Zieleni, a jednocześnie uczył w średniej szkole ogrodniczej: ogrodnictwa ozdobnego, kwiaciarstwa, drzewoznawstwa i rysunku technicznego. W 1922 r. został kierownikiem przeniesionego z ul. Koszykowej na ul. Chodkiewicza Miejskiego Zakładu Hodowli Roślin, a w 1926 r. zamieszkał tam wraz z żoną i dwoma synami w jednym z domków dla ogrodników.