W drugiej połowie czerwca maszerował przez Opoczno, Nowe Miasto, Warkę i Kozienice niszcząc po drodze drobne nieprzyjacielskie komendy.
4 lipca książę Józef Poniatowski dokonał w Radomiu przeglądu sformowanych przez Dąbrowskiego jednostek, a 9 lipca zatwierdzona została ich nowa organizacja. Strzelcy i piechota liniowa zostali złączeni w jeden nowy pułk piechoty, a jego dowódcą został pułkownik Kacper Miaskowski.
Po reorganizacji pułk maszerował dalej w kierunku Krakowa i 15 lipca stanął u jego bram. Tam dołączyły do niego dwa przybyłe z Poznania bataliony. Jednocześnie usamodzielniony został batalion strzelców. Pułk otrzymał wówczas nazwę 3 galicyjsko francuski pułk piechoty. Nazwa była swoistym kamuflażem zastosowanym wobec Rosji, pozorującym obejmowanie Galicji w imieniu cesarza Francuzów, a nie w imieniu Księstwa Warszawskiego. Dopiero traktat pokojowy z Austrią spowodował, że pod koniec grudnia sześć nowo sformowanych pułków piechoty galicyjsko-francuskiej otrzymało jednolitą numerację obowiązującą w Wojsku Polskim. Pułk 3 przemianowany został na 15 pułk piechoty. W jego skład wszedł też jeden batalion z rozformowywanego 4 galicyjsko-francuskiego pułku piechoty.