17 Pułk Piechoty – pułk piechoty Armii Księstwa Warszawskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Latem 1809 roku, podczas wojny polsko-austriackiej, sformowano sześć nowych pułków piechoty. By nie zadrażniać stosunków z Rosją, nadano im nazwę „galicyjsko-francuskich”. 17 pułk piechoty sformowany został w 1809 w Zamościu kosztem Ordynacji Zamoyskich jako 6 pułk piechoty galicyjsko-francuskiej. Zawiązkiem były kompanie strzelców powstałe w czasie oblężenia Zamościa. 3 lipca pułk złożył w Zamościu przysięgę na wierność cesarzowi.
W grudniu 1809 wszedł w skład armii Księstwa Warszawskiego na krótko jako 18 pp, a po rozwiązaniu 16 pp otrzymał numer 17. Po wojnie polsko austriackiej stacjonował w Płocku, a od 1811 w Toruniu. Pod koniec 1809 roku pułk liczył 2561 żołnierzy. Według etatu z 1810 roku, pułk składał się ze 27 osobowego sztabu i trzech batalionów piechoty po 6 kompanii. Sztaby batalionów liczyć miały 4 osoby, a kompanie 136 żołnierzy. W sumie w pułku powinno służyć 2487 żołnierzy. Faktycznie stan osobowy oddziału był nieco mniejszy. W kwietniu 1810 przeszedł do Torunia, jako załoga twierdzy.
Zgodnie z zarządzeniem Napoleona z 17 maja 1811 roku, na terenie Księstwa Warszawskiego utworzono trzy dywizje.