3 Pułk Ułanów – oddział jazdy polskiej Armii Księstwa Warszawskiego.
Forowanie i walki Sformowany w 1806 roku. Po zakończeniu działań bojowych, zgodnie z rozkazem z 10 sierpnia 1807, 3 pułk ułanów płk. Łączyńskiego stanął garnizonem w Sieradzu. Pułk bił się w kampanii 1812 oraz kampanii 1813.
W 1813 żołnierzy rozformowanego 11 pułku ułanów wcielono do 3 pułku ułanów.
Dowódcy pułku Pułkiem dowodzili: płk Wojciech Męciński (11 czerwca 1807), płk Józef Łączyński (połowa 1808), płk Tyszkiewicz, płk Augustyn Trzecieski (19 kwietnia 1812), płk Aleksander Radzimiński (poległ 7 września 1812) płk Aleksander Oborski (18 stycznia 1813).
Mundur Do 1809 roku pułk posiadał barwy 2 Legii. Kołnierz oraz wyłogi na piersiach i rękawach były karmazynowe z dodatkami białymi lub srebrnymi.
Od 1810 roku obowiązywała następująca barwa munduru:
100px Kołnierz karmazynowy z biała wypustką. Rabaty granatowe z białą wypustką
43px 43px Wyłogi karmazynowe
Walki pułku Pułk brał udział w walkach w czasie pierwszej wojny polskiej 1807 roku, wojny polsko austriackiej, inwazji na Rosję 1812 roku i kampanii 1813 roku.
W wojnie austriacko-polskiej szwadron 3 pułku ułanów pod dowództwem Piotra Strzyżewskiego bił się w bitwie pod Radzyminem 26 i 27 kwietnia 1809.