Michaił Karlowicz Sołomachin, (ur. w stanicy Niekrasowskaja, zm. 1967Соломахин Михаил Карпович) – rosyjski wojskowy (pułkownik), komendant 1 Kozackiej Szkoły Junkierskiej przy Kozackim Stanie pod koniec II wojny światowej.
Życiorys Pochodził z rodziny Kozaków kubańskich. Uczęszczał do szkoły technicznej w Majkopie, a następnie szkoły kawaleryjskiej w Jelizawetgradzie, którą ukończył w 1911 r. w stopniu chorążego. Dostał przydział do 1 choperskiego pułku kawalerii Kozaków kubańskich. Brał udział w I wojnie światowej na Kaukazie jako dowódca sotni w swoim pułku. W 1915 został odznaczony Orderem Świętego Włodzimierza 4 klasy, Orderem Świętej Anny 3 klasy oraz Orderem Świętego Stanisława 3 klasy, a w 1917 Orderem Świętego Jerzego 4 klasy. W 1917 przeszedł kurs akademii sztabu generalnego. W 1918 przyłączył się do kozackich wojsk białych walczących na Kubaniu z bolszewikami. Dowodził w stopniu esauła 2 partyzanckim pułkiem, a następnie brygadą kawalerii Kozaków kubańskich. 1 maja 1920 r. w stopniu pułkownika objął dowództwo 1 choperskiego pułku kawalerii Kozaków kubańskich. Po ewakuacji wojsk gen. Piotra Wrangla z Krymu do Gallipoli pod koniec 1920 r., udał się na emigrację. Od końca 1931 r. pełnił nominalną funkcję szefa sztabu marszowego kubańskiego atamana gen. Wiaczesława G. Naumienko.